De legendarische tweeling Drakenbloedboom, twee stammen en één gemeenschappelijke kroon

De legende van de Tweeling Dragos (dracaena dracos) dateert uit de tijd voorafgaand aan de verovering. Daarin nemen de tweelingbroers, Urunte en Timizara en een mooi Benahorita-meisje (meisje van het eilandje La Palma) genaamd Urbina deel ". 

De meest opvallende en bekende bomen van de Canarische archipel hebben allen wel een eigen verhaal te vertellen. Ze hebben elk hun eigen legende gekregen in de loop der tijd. Het vermelden waard zijn bijvoorbeeld de mythische Garoé (El Hierro), de Cassandra-den (Gran Canaria), de Aderno de los Chorros de Epina (La Gomera) en natuurlijk de beroemde Dragos Gemelos (La Palma).

Fabels

Als je gaat kijken hoe de fabels werden geboren, is er altijd een mix van fantasie en populaire overleveringen. Bovendien zijn er anonieme mondelinge overdrachten die de waarheid op hun beurt weer vervormd en verrijkt. Ik heb een kleine beetje gereserveerd voor nooit bevestigde werkelijkheden. En ik heb altijd gedacht dat deze verhalen ontstaan ​​als antwoorden van ouders en grootouders. Wanneer ze gevraagd worden door hun kinderen en kleinkinderen, over de grootsheid van de bomen die hun aandacht trekken. De verhalen werden verpakt om de onrust in de kindertijd weg te nemen en om ze makkelijker in slaap te laten vallen. Het komt uiteindelijk niet alleen tot uiting in de cultuur, maar het is ook de waarde van de eilandflora zelf gaan versterken.

In het geval van de Tweeling Dragos waren deze reacties rijk en fantasierijk. Ze vormden een tragisch maar ook mooi verhaal. Een mythe die de grootsheid van deze individuen waardig was. De bekendheid van dit plantencomplex bracht de gemeenteraad van Breña Alta ertoe om dit symbool sinds 1990 op te nemen in de gemeentelijke heraldiek.

De beeldschone Urbina

De legende van de Tweeling Dragos dateert uit de tijd vóór de verovering en daarin nemen  tweelingbroers, Urunte en Timizara, en een mooi Benahorita-meisje genaamd Urbina deel. Beide broers wilden dezelfde vrouw, tot het punt dat jaloezie hen ertoe bracht hun liefde in een gevecht te betwisten. Het lot zorgde ervoor dat geen van hen het in de strijd overleefde. Op dezelfde plaats waar ze hun bloed vergoten, plantte Urbina in haar enorme verdriet twee drakenstekken om ze voor altijd te herinneren.

De traditie zegt ook dat deze twee drakenbloedbomen werden geplant door een jonge vrouw die verliefd was op twee tweelingbroers. Zij kreeg het advies van lokale genezers om de bomen te planten en zo de aandacht te trekken van de broers.

Twee reuze kolommen in een minituin

Deze exemplaren van Dracaena Draco bevinden zich op de coördinaten 28º 38` 53 «N en 17º 47´15 ″ W. Ze staan op een hoogte van 380 meter, een paar meter van de LP-301 snelweg die begint in het gebied van El Llanito richting San Isidro. Beide zijn wijken van de gemeente Palmero Breña Alta. Tussen felgekleurde huizen en omgeven door een hek en een haag van avocado- en vijgenbomen, is een minituin waar de drakenbloedbomen staan. Twee opgetrokken kolommen, amper anderhalve meter uit elkaar, om later weer samen te smelten tot een gigantische kroon.

Oudjes bij elkaar

Net zoals El Drago Milenario van Icod de los Vinos op Tenerife, zijn de tweeling drakenbloedbomen ook duizendjarig. De Dracaena Draco is als soort niet zo bekend op La Palma. Toch is de tweeling drakenbloedboom een waardevol symbool voor de eilandbewoners. Men schat de leeftijd van deze tweeling tussen de 200 en 250 jaar. De twee exemplaren werden zo dicht bij elkaar geplant (misschien vanwege ruimtegebrek) op het terrein van een oude boerderij, dat ze in het begin als veevoeder plaats werden gebruikt.

Rekening houdend met het feit dat de eerste vertakking van beide drakenbomen in hoogte samenvalt, lijkt het logisch om te denken dat ze tijdgenoten zijn. Het is zelfs mogelijk dat ze van dezelfde ouderboom komen. Toch kunnen we met het blote oog zien dat de drakenbloedboom verder naar het noorden een grotere diameter heeft (van bijna 4 meter). De gezamenlijke hoogte van de kruin wordt geschat op 15 meter. De samenvoeging tussen de twee kronen is perfect symmetrisch en vult vakkundig alle gaten op. De kruising van takken gaat verloren in de oneindigheid. Het is ook mogelijk om tussen beide exemplaren verschillende gebroken takken te zien en ontelbare geplooide en gelaste weefsels.

Opvallend is de positie van de laatste takken, waarvan de opstelling praktisch loodrecht op de grond staat. De schors heeft een dik uiterlijk, vergelijkbaar met olifantshuid. De meest zuidelijke drakenbloedboom heeft een groot deel aan de voorkant zonder schors. Er zijn geen inwendige holtes en overal zijn magische luchtwortels aanwezig.

Het algemene uiterlijk van dit unieke plantelement lijkt veel op de kenmerken van de oude drakenbomen. Ook deze laat gedeeltelijke en jaarlijkse bloei zien, die enorme gewichten met zich meebrengen. Een ander kenmerk van de oude drakenbloedbomen is de vernieuwing van buitenlagen, van boven naar beneden.

Veel goeds

Door legende en wetenschap te bundelen, zou het heel interessant zijn om de bloedverwantschap tussen beide exemplaren te onderzoeken met een DNA-test. Hiermee kan ook de mate van enting en plantfusie worden geschat.

De oude drakenbloedboom exemplaren hebben enorm te lijden onder de werking van de wind. Deze destructieve wind is helaas normaal gesproken de oorzaak is van vernietiging. In het van de tweeling worden ze goed beschut door de nabijgelegen huizen. Bovendien hebben zij het voordeel van een dubbele ondersteuning. Deze goede omstandigheden zijn een voordeel voor de tweeling om lang en gezond te blijven leven.